ความจริง ความเท็จ
การพูดความจริง
ไม่ใช่เป็นสิ่งน่ากลัว แต่ขึ้นอยู่กับว่าพูดกับใคร
มีเศรษฐีอินเดียท่านหนึ่ง มีกลิ่นกายเหม็นมาก แต่ถึงกระนั้น ท่านก็ยังไม่ค่อยมั่นใจว่า
กลิ่นกายของตนเหม็นจริงหรือไม่ ตามที่ชาวบ้านมักจะนินทาท่าน “เศรษฐีตัวเหม็น”
จึงเรียกคนใช้มาถามว่า “ชาวบ้านนินทาว่า กลิ่นตัวของข้าเหม็น เจ้ามีความคิดเห็นอย่างไร”
คนใช้บอกว่า “กลิ่นตัวท่านเหม็นมากจริงๆครับ” คนใช้พูดพร้อมกับเอามือบีบจมูก
ทำให้ท่านเศรษฐีไม่พอใจเป็นอย่างมาก ที่คนใช้ทำท่าทางเช่นนั้น เหมือนไม่ให้เกียรติตน
ในฐานะผู้เป็นเจ้านาย จึงสั่งให้โบยคนใช้คนนี้ทันที
วันต่อมา หลังจากที่ท่านเศรษฐีกลับออกมาจากทำธุระนอกบ้าน
กลับมาถามคนใช้อีกคนหนึ่งว่า “กลิ่นตัวของข้าเป็นไงบ้าง เหม็นไหม”
เหตุที่ถามเช่นนี้ เพราะเพิ่งมีคนมาทักท่านเศรษฐีเมื่อสักครู่ว่า
กลิ่นตัวท่านเหม็นมาก คนใช้คนนี้รู้ว่า เมื่อวานก่อนมีคนใช้บอกว่าเหม็น โดนโบยไปแล้ว
คราวนี้เราต้องบอกว่าหอม ถึงจะพ้นความผิด คนใช้จึงเรียนท่านเศรษฐีไปว่า
“กลิ่นตัวของท่านหอมดีนะครับ เหมือนคนเพิ่งอาบน้ำเสร็จ” เมื่อเศรษฐีได้ฟังดังนั้น
จึงรู้สึกโกรธ เพราะคนใช้คนนี้ ไม่พูดความจริง โกหก จึงสั่งให้นำเอาไปตบปาก
วันต่อมา เศรษฐีถามคนสวน เหมือนที่เคยถามคนใช้คนอื่นๆ คนสวนบอกท่านเศรษฐีว่า
“ผมเป็นหวัดมาหลายวันแล้ว ไม่รู้ว่าจะตอบท่านอย่างไรดี เพราะจมูกไม่ดี
ไม่ค่อยได้กลิ่นอะไร” เศรษฐียิ้มกับคำตอบที่คนสวนให้มา เพราะอย่างน้อยตัวท่านเศรษฐีย่อมรู้ดีที่สุด
ว่ากลิ่นตัวเหม็นหรือไม่ ความจริงเป็นสิ่งไม่ตาย แต่คนพูดมักจะมีภัย หากนำเอาความจริง โดยไม่ดูคน
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น